Vanmiddag hebben we wat rondgereden in de omgeving en kwamen terecht in een middeleeuws stadje Montone.

Montone is een vestingstadje bovenop een heuvel. Doorgaans zijn deze stadjes goed van verre te zien maar Montone ligt wat verscholen tussen andere heuvels. Wellicht is dat de reden dat het grote publiek er niet komt. Maar wat een schoonheid! En rustig! Doordat het zonrustig is krijg je helemaal het gevoel alsof je in de middeleeuwen terecht bent gekomen. Ok, hier en daar kom je weleens een geparkeerde auto tegen maar voor de rest geen toeristenbussen, massa’s winkels of iets dergelijks. Gewoon een rustig stadje waar je je ogen uitkijkt.

En niet alleen het stadje, ook de omgeving is fraai. Ik heb er een panoramafoto van gemaakt.

Arezzo – Toscane, een van de grotere steden. Volgens mijn herinneringen wel mooi. We zouden ‘s middags een kijkje gaan nemen maar omdat we voor Italiaanse begrippen wat aan de vroege kant waren, de winkels waren nog dicht, besloten we om eerst naar een groot winkelcentrum in de buurt van Arezzo te gaan.

De rit naar Arezzo was weer eens erg mooi. Je rijdt ongeveer 35km lang tussen de bomen en in de heuvels waarbij je de ene mooie panorama na de andere te zien krijgt.

Wat ons bovendien telkens opvalt is dat het zo rustig is met ander verkeer. Het is hoogseizoen maar je komt geen hond tegen als je aan het toeren bent in de natuur. Geweldig!

Het winkelcentrum lag aan de buitenrand. Het was zo’n hele grote schoenendoos met daarin een aantal winkels en een hele grote Ipercoop. Omdat die Italianen weten wat stijl is (en dit ook ongegeneerd uitdragen) is het leuk om een beetje rond te neuzen. Veel kijken en weinig kopen, dat wel. Alhoewel mijn handen wel een paar keer flink gingen jeuken! Niet zozeer vanwege nieuwe kleding maar wel vanwege alle leuke apparaten die ik tegen kwam. Helaas, geen budget dus doorlopen!

Uiteindelijk heeft Renate een nieuwe tas gekocht (jawel, nummer twee…) en hebben we wat boodschappen gedaan. Toen was de koek op bij de meiden. Die hadden geen zin meer om nog verder te lopen. Gevolg? Terug naar huis om te gaan zwemmen. Dag Arezzo! Wellicht tot een volgende keer!

‘s Middags vingen we naar Citta di Castello. Niet spectaculair. Zowel in cultuurhistorisch- als in commercieel opzicht (lees: winkels). Ik zal een paar foto’s toevoegen maar dat is het dan ook wel.

Vandaag een bezoek gebracht aan Cortona. Uiteraard nadat we de morgen hadden doorgebracht bij het zwembad. Britt en Isa waren er al weer helemaal klaar voor geweest dus dit konden we niet weigeren. Maar goed dat hoort erbij, wij doen iets wat zij leuk vinden zodat ze dan ook iets moeten doen wat wij leuk vinden. That’s the deal. Overigens voor beide partijen geen enkele moeite. Zwemmen is leuk en oude stadjes bekijken ook best wel….

Na lekker gezwommen en geluierd te hebben zijn we rond 14:30 op pad gegaan. De weg naar Cortona was erg kronkelig en liep over een aantal bergpassen. Altijd leuk om te rijden! Er zat geen rechte stuk weg tussen!

Cortona is een vestingstadje dat in Toscane ligt. Renate en ik zijn hier twaalf jaar geleden ook al eens naar toe geweest. Het is een middeleeuws stadje dat, afgezien van het autoverkeer, er nog steeds middeleeuws uitziet.

We hebben daar wat rondgelopen, ijs gegeten én een leren tas gekocht voor Renate. Die had heel listig haar eigen tas gesloopt op dag twee. Dit bleek een goede smoes om een nieuwe tas te kopen.

Na ongeveer twee uur rondgelopen te hebben zijn we dezelfde mooie route teruggereden en zaten we uiteindelijk om 20:30 uur aan ons avondeten. Zoals al eerder gezegd, we burgeren graag in.

Het is maandag, de eerste echte vakantiedag. Iedereen aan het werk maar wij zijn lekker vrij. Een leuk maar ook een beetje vreemd gevoel. Zeker omdat er een hoop werk te doen is. Even afkicken dus.

Vanmorgen werden we met zijn allen voor onze doen nogal laat wakker. Wederom was het geen stralend weer, alhoewel het iedere dag steeds een beetje beter wordt. Het was mooi genoeg om de dag te beginnen bij het zwembad.

Isa en Britt konden niet wachten. Zelf voelde ik nog niet de behoefte om een duik te nemen dus bleef ik aan de rand van het zwembad zitten om wat te filmen, foto’s te maken en te lezen.

We hadden van tevoren afgesproken dat we ‘s ochtends zouden zwemmen en ‘s middags weg zouden gaan. De voorspellingen voor de middag waren namelijk veel slechter… Het zou weer gaan onweren.

Nadat we de lunch hadden genuttigd zijn we in de auto gestapt en naar Perugia gereden. Perugia is de ‘hoofdstad’ van Umbrië. Er was ons verteld dat daar een groot winkelcentrum zou zijn. Overdekt dus geen last van het onweer.

De weg er naartoe was niet spannend, eigenlijk gewoon saai.

In het winkelcentrum aangekomen werd ik door mijn drie meiden door alle winkeltjes getrokken . Zo jong als ze zijn, het zijn vrouwen en dus al echte verzamelaars. Het zit gewoon in de genen!

Zelf wil ik deze vakantie voor een nieuwe zonnenbril kijken maar ik was er al snel achter dat ik die vandaag niet zou vinden. De meiden vonden een nieuwe bikini, rokje en twee nieuwe Barbiepoppen. Nadat we in het winkelcentrum pizza hadden gegeten gingen we weer naar huis.

Thuis aangekomen bleek het weer opgeklaard te zijn. Nu hebben wij een zwembad dat ‘s avonds verlicht is en de meiden willen al vanaf dag één in het donker zwemmen. Vanavond moest het maar gebeuren.

Het was leuk om tijdens het ondergaan van de zon met zijn vieren te klooien in het bad. We hebben ook nog wat mooie foto’s gemaakt. Uiteindelijk zijn we om 22.00 uur uit het water gegaan.

Vandaag de eerste dag in ons vakantiehuis. Zondag, rustdag. Na twee dagen onderweg gaan we het rustig aan doen vandaag.

De dag begint met mist en regen. Balen, maar al snel knapt het weer op al horen we de hele het donderen van het onweer. Bij ons blijft het vooralsnog droog en kunnen we lekker zwemmen.

Terwijl ik dit zit te tikken komen er donkere wolken onze kant op. We gaan nu eerst maar even naar het huisje.

21.44 uur

De rest van de middag bleef het kwakkelen. Dan was het weer mooi weer, dan werd het weer bewolkt en begon het te onweren. Op een gegeven moment wilde Isa een tukkie doen in bed. Al snel volgde Britt en uiteindelijk lagen we met zijn allen te snurken! Toch wel lekker zo’n siësta.

Het is nu bijna 22.00 uur. De meiden zijn nog even naar het verlichte zwembad en ik zit op de veranda dit berichtje te typen. Erg relaxed. Geen wind en regen maar een rustige avond. Je hoort alleen de krekeltjes. Morgen gaan we denk ik op pad. Kijken hoe de omgeving er uitziet. Ik denk dat ik het wederom niet laat maak. Trouwens, zouden er hier vuurvliegjes zijn?…

Britt is jarig! Vandaag wordt ze 5 jaar. Het voelt een beetje raar. Ze is jarig maar er komt vandaag geen feestje. We moeten immers door naar onze bestemming.

Na lekker geslapen te hebben zitten we om 08.45 weer in de auto. Op naar ons vakantiehuis.

Voor vandaag wordt veel drukte verwacht op de Italiaanse snelwegen. We willen dan ook zo snel mogelijk van de snelweg af.

We zijn nog geen 15km verder of het lijkt erop alsof de pret al gaat beginnen. File. Maar gelukkig, het blijkt een korte file te zijn bij een splitsing. We hebben mazzel. De meeste auto’s slaan af en wij gaan richting Florence. Weg van de file.

De rest van de rit gaat probleemloos. Geen files en het laatste stuk gaat zelfs (onbedoeld) over een heel klein weggetje dwars door de Toscaanse natuur. Heel fraai.

Bij het plannen van de route bleek dat mijn navigatie het adres van onze bestemming niet kende. Gelukkig had Eurorelais de GPS-coördinaten bijgevoegd dus heb ik die ingesteld. Jammer alleen dat ze dit in decimale waarden opgeven, kon ik eerst weer een site zoeken die dit naar uren, minuten, seconden converteert. Het laatste stukje werd dus een beetje spannend. GPS- coördinaten is één, je moet er dan nog wel zien te komen. Uiteindelijk bleek onze bestemming te liggen helemaal boven aan een onverhard bergpad. Maar het lag er mooi! We waren te vroeg dus we konden er nog niet in. Na wat rondgekeken te hebben besloten we om alvast boodschappen te gaan doen. Dan hadden we dat maar gehad en kon er direct begonnen worden met zwemmen zodra we de sleutel gekregen hadden. Zo gezegd zo gedaan.

Het is een mooi zwembad en de meiden vermaken zich kostelijk. Jammer dat het onweer roer in het eten komt gooien. Snel eruit en schuilen! Gelukkig duurt het niet lang en kunnen we al snel weer een duik nemen.

Zoals gebruikelijk in Italië eten we pas laat (we burgeren graag snel in) en na nog wat gespeeld te hebben gaan we naar bed. Besloten is om alle bedden in de grote slaapkamer te zetten dus we slapen wederom met zijn vieren in één kamer. Geen probleem en de bedden liggen erg lekker.

Eindelijk! Na lang wachten vertrekken we vandaag voor twee weken naar Italië. We zijn er helemaal klaar voor. Alle bagage zit in de auto, de DVD speler voor de meiden is geïnstalleerd. We kunnen.

We gaan beginnen aan onze reis van meer dan 1500 km en we doen dit in twee dagen. Vandaag hopen we uit te komen ergens onder Milaan. We proberen voor de meute uit te blijven want anders komen we in hele lange files te staan.

De nacht verloopt spoedig. Ik rijd en het is erg rustig op de weg. Na twee uur rijden maak ik Renate wakker en wisselen we, nu kan ik even een tukkie doen.

We zijn ondertussen in Duitsland. Vanwege de te verwachten drukte hebben we besloten om een alternatieve route te nemen. In plaats van helemaal door Duitsland te rijden naar Zwitserland gaan we een stuk door Frankrijk. Het komt er op neer dat we in plaats van rechts van de Rijn een snelweg nemen die links van de Rijn ligt. Het is maar een paar kilometer langer maar veel rustiger.

Vanaf Basel nemen we weer de ‘normale’ route door Zwitserland. Zwitserland blijft mooi om doorheen te rijden.

Na ongeveer 12 uur gereden te hebben komen we aan de Italiaanse grens. Het is ondertussen 34 graden geworden buiten. Lang leve de airconditioning!

Eindelijk, we zijn in Italië, en… we hebben nog in geen enkele file gestaan! Wat een feest.

Oké, we hebben de Nederlandse rijstijl gehad, de Duitse, Franse en Zwitserse, maar de Italiaanse is een geval apart! Wat zitten daar een mafkezen tussen! Begrijp me niet verkeert, ik heb geen hoge dunk van de Nederlandse rijstijl maar die Italianen zijn een klasse apart. Misschien komt het wel doordat we in Formule1 country rijden, we komen onder andere langs Maranello (thuisbasis van Ferrari), Modena (testcircuit van Ferrari) en Imola (Formule1 circuit). Italianen halen aan alle kanten in, duwen elkaar lekker op, toeteren daarbij naar hartenlust (liefst in een nauwe tunnel, dat klinkt zo lekker) en motorrijders gaan gewoon met volle snelheid tussen de auto’s door ook al rijden deze op normale snelheid. Heeeeel apart allemaal. Toch moet ik zeggen dat we geen enkel ongeluk hebben gezien. Verbazingwekkend.

Om ongeveer 17.00 uur in de middag houden we het voor gezien. We besluiten in een Holiday Inn hotel bij Modena te overnachten. Met zijn vieren op een kamer liggen we ‘s avonds om 21.30 te slapen. Het was een voorspoedige reisdag. Morgen de rest!