‘s Middags vingen we naar Citta di Castello. Niet spectaculair. Zowel in cultuurhistorisch- als in commercieel opzicht (lees: winkels). Ik zal een paar foto’s toevoegen maar dat is het dan ook wel.

Vandaag de eerste dag in ons vakantiehuis. Zondag, rustdag. Na twee dagen onderweg gaan we het rustig aan doen vandaag.

De dag begint met mist en regen. Balen, maar al snel knapt het weer op al horen we de hele het donderen van het onweer. Bij ons blijft het vooralsnog droog en kunnen we lekker zwemmen.

Terwijl ik dit zit te tikken komen er donkere wolken onze kant op. We gaan nu eerst maar even naar het huisje.

21.44 uur

De rest van de middag bleef het kwakkelen. Dan was het weer mooi weer, dan werd het weer bewolkt en begon het te onweren. Op een gegeven moment wilde Isa een tukkie doen in bed. Al snel volgde Britt en uiteindelijk lagen we met zijn allen te snurken! Toch wel lekker zo’n siësta.

Het is nu bijna 22.00 uur. De meiden zijn nog even naar het verlichte zwembad en ik zit op de veranda dit berichtje te typen. Erg relaxed. Geen wind en regen maar een rustige avond. Je hoort alleen de krekeltjes. Morgen gaan we denk ik op pad. Kijken hoe de omgeving er uitziet. Ik denk dat ik het wederom niet laat maak. Trouwens, zouden er hier vuurvliegjes zijn?…

Britt is jarig! Vandaag wordt ze 5 jaar. Het voelt een beetje raar. Ze is jarig maar er komt vandaag geen feestje. We moeten immers door naar onze bestemming.

Na lekker geslapen te hebben zitten we om 08.45 weer in de auto. Op naar ons vakantiehuis.

Voor vandaag wordt veel drukte verwacht op de Italiaanse snelwegen. We willen dan ook zo snel mogelijk van de snelweg af.

We zijn nog geen 15km verder of het lijkt erop alsof de pret al gaat beginnen. File. Maar gelukkig, het blijkt een korte file te zijn bij een splitsing. We hebben mazzel. De meeste auto’s slaan af en wij gaan richting Florence. Weg van de file.

De rest van de rit gaat probleemloos. Geen files en het laatste stuk gaat zelfs (onbedoeld) over een heel klein weggetje dwars door de Toscaanse natuur. Heel fraai.

Bij het plannen van de route bleek dat mijn navigatie het adres van onze bestemming niet kende. Gelukkig had Eurorelais de GPS-coördinaten bijgevoegd dus heb ik die ingesteld. Jammer alleen dat ze dit in decimale waarden opgeven, kon ik eerst weer een site zoeken die dit naar uren, minuten, seconden converteert. Het laatste stukje werd dus een beetje spannend. GPS- coördinaten is één, je moet er dan nog wel zien te komen. Uiteindelijk bleek onze bestemming te liggen helemaal boven aan een onverhard bergpad. Maar het lag er mooi! We waren te vroeg dus we konden er nog niet in. Na wat rondgekeken te hebben besloten we om alvast boodschappen te gaan doen. Dan hadden we dat maar gehad en kon er direct begonnen worden met zwemmen zodra we de sleutel gekregen hadden. Zo gezegd zo gedaan.

Het is een mooi zwembad en de meiden vermaken zich kostelijk. Jammer dat het onweer roer in het eten komt gooien. Snel eruit en schuilen! Gelukkig duurt het niet lang en kunnen we al snel weer een duik nemen.

Zoals gebruikelijk in Italië eten we pas laat (we burgeren graag snel in) en na nog wat gespeeld te hebben gaan we naar bed. Besloten is om alle bedden in de grote slaapkamer te zetten dus we slapen wederom met zijn vieren in één kamer. Geen probleem en de bedden liggen erg lekker.

Eindelijk! Na lang wachten vertrekken we vandaag voor twee weken naar Italië. We zijn er helemaal klaar voor. Alle bagage zit in de auto, de DVD speler voor de meiden is geïnstalleerd. We kunnen.

We gaan beginnen aan onze reis van meer dan 1500 km en we doen dit in twee dagen. Vandaag hopen we uit te komen ergens onder Milaan. We proberen voor de meute uit te blijven want anders komen we in hele lange files te staan.

De nacht verloopt spoedig. Ik rijd en het is erg rustig op de weg. Na twee uur rijden maak ik Renate wakker en wisselen we, nu kan ik even een tukkie doen.

We zijn ondertussen in Duitsland. Vanwege de te verwachten drukte hebben we besloten om een alternatieve route te nemen. In plaats van helemaal door Duitsland te rijden naar Zwitserland gaan we een stuk door Frankrijk. Het komt er op neer dat we in plaats van rechts van de Rijn een snelweg nemen die links van de Rijn ligt. Het is maar een paar kilometer langer maar veel rustiger.

Vanaf Basel nemen we weer de ‘normale’ route door Zwitserland. Zwitserland blijft mooi om doorheen te rijden.

Na ongeveer 12 uur gereden te hebben komen we aan de Italiaanse grens. Het is ondertussen 34 graden geworden buiten. Lang leve de airconditioning!

Eindelijk, we zijn in Italië, en… we hebben nog in geen enkele file gestaan! Wat een feest.

Oké, we hebben de Nederlandse rijstijl gehad, de Duitse, Franse en Zwitserse, maar de Italiaanse is een geval apart! Wat zitten daar een mafkezen tussen! Begrijp me niet verkeert, ik heb geen hoge dunk van de Nederlandse rijstijl maar die Italianen zijn een klasse apart. Misschien komt het wel doordat we in Formule1 country rijden, we komen onder andere langs Maranello (thuisbasis van Ferrari), Modena (testcircuit van Ferrari) en Imola (Formule1 circuit). Italianen halen aan alle kanten in, duwen elkaar lekker op, toeteren daarbij naar hartenlust (liefst in een nauwe tunnel, dat klinkt zo lekker) en motorrijders gaan gewoon met volle snelheid tussen de auto’s door ook al rijden deze op normale snelheid. Heeeeel apart allemaal. Toch moet ik zeggen dat we geen enkel ongeluk hebben gezien. Verbazingwekkend.

Om ongeveer 17.00 uur in de middag houden we het voor gezien. We besluiten in een Holiday Inn hotel bij Modena te overnachten. Met zijn vieren op een kamer liggen we ‘s avonds om 21.30 te slapen. Het was een voorspoedige reisdag. Morgen de rest!